என் பாசமிக்க பெரியப்பா, என் அப்பாவின் மூத்த சகோதரர். சிறுவயதில் அப்பப்பாவை இழந்ததிலிருந்து, என் தந்தை அவரைத் தன் தந்தையாக நினைத்து பேரன்பும் மரியாதையும் கொண்டு இருந்தவர். பல சொந்தங்களின் நடுவில் நான் பிறந்திருந்தாலும், நான் வளர்ந்த பருவங்களில் என் உலகமாக இருந்தது பெரியப்பா வீடு தான். என் விடுமுறை நாட்களும், பண்டிகை நாட்களும் எனக்கு பெரியப்பா வீடே. என்னை "ஆனந்த்" என அன்புடன் அழைத்து, ஆனந்தமாக கழித்த அந்த நாட்கள் — இன்று நினைவுகளாக நெஞ்சில். பெரியப்பாவின் குரலும், அவரின் சாந்தமான அனுசரணையும், அவரின் நன்னெறியும் அறமும் என்னுடன் இன்றுவரை ஒரு பகுதியாக பயணிக்கின்றன… சிறிது நேரம் உரையாடினாலும், ஆழமான கேள்விகளை எழுப்பி நாமே நமக்குள் தேடவிட்டு, ஒரு சிரிப்புடன் சென்றிடுவார். பல ஆண்டுகளாக அவரை பார்க்கவும் பேசவும் வாய்ப்பு கிடைக்கவில்லை. ஆனாலும் ஒருபோதும் மறக்கவில்லை. என் திருமண அழைப்பை முதலில் எழுதியது என் பெரியப்பாவிற்கே. பெரியப்பாவின் பேரிழப்பு சொற்களால் சொல்ல முடியாதது… சென்று வாருங்கள், அன்பு பெரியப்பா. என்றும் நீங்கா அன்புடன், ஆனந்த்