திதி:11/10/2026
 
யாழ். அனலைதீவைப் பூர்வீகமாகவும், வவுனியா பாவற்குளத்தைப் பிறப்பிடமாகவும், கிளிநொச்சி திருவையாற்றை வசிப்பிடமாகவும், தற்பொழுது பிரான்ஸ் Le Bourget, Paris ஐ வசிப்பிடமாகவும் கொண்டிருந்த ஸ்ரீகாந் பங்கையவதனி அவர்களின் 1ம் ஆண்டு நினைவஞ்சலி.

நாளைதான் எல்லாம் முடிந்திருக்க வேண்டிய நாளாகும்,
இரவில் உன்னிடம் வந்து, உறங்குமாறு கெஞ்சினேன்.
வரப்போகும் அனைத்தையும் நான் சுமக்கிறேன்,
என்னுடையதையும், அவர்களுடையதையும் கூட நான் தாங்கிக் கொள்வேன். 

இந்தச் சுவர்களுக்குள் கழிந்த ஐந்து இரவுகள்
உன் இதயத்தை ஏற்கெனவே களைத்திருந்தன;
உன் மகிழ்ச்சியின் அருகிலே உன்னை விட்டுவிட்டு நான் சென்றேன்.
உன் வாழ்நாள் முழுவதும் நேசித்தவர்
உன் படுக்கையின் அருகிலேயே இருந்தார்,
இறுதியாக நீ அந்த இருளிலிருந்து விடுபட்டவளாய் தோன்றினாய்.

சோர்ந்து போன என் கண்களால்
பின்னோக்கி ஒருமுறை பார்த்தேன்;
நாளை வந்து அனைத்தையும் அழித்துவிடும்
என்பதை நான் அறிந்திருந்தேன்.
மாலையின் இரைச்சலுக்குள் என் கண்களை மூடிக்கொண்டேன்;
விரைவிலேயே அந்த இரைச்சலும் மௌனமாகி,
இருளுக்குள் மூழ்கிவிடும் என்பதை அறியாமல் அல்ல.

ஏற்கெனவே ஒரு வருடம் பறந்து சென்றுவிட்டது,
கடந்துபோனதை அது மீண்டும் கொண்டு வரவில்லை.
நீ இல்லாத நாளிலிருந்து இந்த வீடு இனி அதே வீடாக இல்லை.
நிழலுக்குள் நான் இன்னும் அமர்ந்து,
உன் முகத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறேன்;
இன்று, இறுதியாக, என் கண்ணீர் தன் சிறையிலிருந்து விடுபடுகிறது.

அறிமுகமற்ற அந்த மனிதர்களின் முன்னால்
அந்தக் கண்ணீரை நான் அடக்கிக்கொண்டேன்;
கனமான அவர்களின் பார்வைகள்
எனக்கு எதையும் திருப்பித் தரவில்லை.
என்னால் பேசவும் முடியவில்லை,
நன்றி சொல்லவும் முடியவில்லை;
உலகத்திலிருந்து வெகு தொலைவில்,
என் மனம் இருப்பதையே நிறுத்தியிருந்தது. 

ஆயினும், மௌனம் தங்கியிருக்கும் அந்த இரவுகளில்,
ஒவ்வொரு நொடியிலும்
உன் நிழல் இன்னும் என்னுடன் வாழ்வதை உணர்கிறேன்.
நாளை, நான் அறிந்தபடியே, வந்துவிட்டது— என்னை
ஒருபோதும் விட்டுவைக்காமல். ஆனால்
உன் இல்லாமை மட்டும் என்றும் அழியாது ஸ்ரீ.தர்சிகா.