சங்கருக்கு அஞ்சலி ஆயிரம் பேர் அமர்ந்திருக்கும் அவையில்கூட ஆரவாரம் பிறப்பதுண்டு *ஓர் ஒருவனால்*; ஆயிரம் விளக்குகள் எரிந்திடினும் அவற்றை விட ஒளிர்வதுண்டு *ஓர் உயிரால்*. அப்படிப்பட்ட அரிய பிறப்பே சங்கர். வெறுப்பை விதைக்க அவனுக்குத் தெரியாது; வஞ்சத்தை வளர்க்க அவனுக்குத் தெரியாது; பகையைப் பேண அவனுக்குத் தெரியாது; பாசத்தைப் பொழிய மட்டுமே அவனுக்குத் தெரியும். அதனால்தான் கண்டவர்கள் நண்பரானார்கள்; நண்பர்கள் உறவானார்கள்; உறவுகள் குடும்பமானார்கள். சிரித்த முகம் காணாத நாள் இல்லை; சிறுமை மனம் கொண்ட நேரம் இல்லை; பிறர்துயர் கண்டும் திரும்பிய கணம் இல்லை; பிறருக்காக உருகாத இதயம் இல்லை. இன்று அவன் பிரிவு ஒரு வீட்டின் இழப்பல்ல; ஒரு வட்டத்தின் இழப்பல்ல; ஒரு தலைமுறையின் இழப்பல்ல; எங்கள் நினைவின் நிழல்களை நீட்டித்து, எங்கள் நெஞ்சின் வெளிச்சங்களை மங்கச் செய்து, இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் ஒரு மூலையை நிரந்தர இருளில் ஆழ்த்திய இழப்பாகும். ஏனெனில் சங்கர் என்ற சுடர் அணைந்துவிடவில்லை; சங்கர் என்ற சூரியன் மறைந்துவிட்டான். அதனால் தான் இன்று வானமும் சோகமாகத் தெரிகிறது; காற்றும் கனமாக வீசுகிறது; வார்த்தைகளும் வலியோடு பிறக்கின்றன. ஆனால்… ஒளியாக வாழ்ந்தவன் இருளில் உறங்கமாட்டான். அன்பாய் வாழ்ந்தவன் அமைதியில் அழியமாட்டான். சுடராக இருந்தவன் சூனியத்தில் கரையமாட்டான். அவன் சென்ற இடமெல்லாம் பிரகாசம் பிறக்கும்; அவன் பார்த்த திசையெல்லாம் புத்தொளி பரவும். ஆகவே இன்று அவன் எங்கிருந்தாலும் அங்கே விடியல் விழித்திருக்கும்; அங்கே விண்மீன்கள் விழாவெடுத்திருக்கும்; அங்கே தேவதைகள் கூட தம் தீபங்களை ஏற்றியிருக்கும். ஏனெனில், ஒளி சென்ற இடம் ஒளிராமல் இருப்பதில்லை; சங்கர் சென்ற இடம் பிரகாசிக்காமல் இருப்பதில்லை. 🕯️ சங்கர் — எம்மை விட்டு நீங்கியவன் அல்ல; எம்முள் நிரந்தரமாக ஒளிரும் பேரொளி. 🕯️ - இழப்பின் இருப்போடு நண்பன் சுபகண்ணன் 😭